Het gaat goed met de rijken, dank u!

Delen op Twitter Ik wilde dat je deze site te zien

Een nieuwe Belg op de Forbeslijst. Hoera!

Het Amerikaanse tijdschrift Forbes – het roddelblad van de rijken zoals de New York Times het ooit noemde – heeft zijn jaarlijkse lijst van rijkste mensen ter wereld gepubliceerd.  De lijst bevat 1.826 dollarmiljardairs. Er staan slechts 3 Belgen in deze lijst. Dat is niet veel maar we kunnen ons toch verheugen in een nieuwkomer. Op de 1.415de plaats staat Marc Coucke met een geschat vermogen van 1,3 miljard dollar. Met dank aan de verkoop van Omega Pharma.
De andere Belgen op deze lijst zijn vaste waardes Albert Frère (318de plaats - 4,9 mld dollar - investeringen) en Patokh Chodiev, een tot Belg geneutraliseerde Oezbeek, (949de plaats - 2 mld dollar - grondstoffen).

 

Forbes


 

Forbes merkt op dat het toch een goed jaar was voor de rijken ondanks dalende olieprijzen, zwakke euro en een roebel in vrije val. God zij dank!.
De rijkdom van de mensen op de lijst bereikte 7.050 miljard dollar, een forse smak meer dan het vorige record van 6.400 miljard dollar.
Het is niet gemakkelijk om ons een voorstelling te maken van hoeveel geld 7.050 miljard dollar is. Om toch een ijkpunt te geven: dat is 13 keer meer dat de totale waarde van wat België in 2013 produceerde.
Bill Gates is opnieuw de rijkste mens op de planeet (79,2 mld dollar). Gates is een toffe peer. Hij doet veel aan liefdadigheid.
Toch is er een probleem. Forbes merkt op dat een kwart van de mensen op de lijst goed is voor nagenoeg 3/4 van de rijkdom. Er gaapt dus een serieuze kloof tussen de echt rijken en de rest. Deze ongelijkheid – die overigens toeneemt – kan niet anders dan schandelijk onrechtvaardig genoemd worden.

 

Waar verdienen de miljardairs hun geld?
Amerikaanse academici analyseren al jaren de groep van 400 rijkste Amerikanen op de lijst en de sectoren waar die hun fortuinen vergaren. De verdeling ziet er als volgt uit (Retail / restaurant: kleinhandel, horeca ; Real Estate: vastgoed ; Finance: bankwezen, verzekeringen, risicokapitaal ; Energy: energie, olie ; tech&VC: techologische bedrijven (microsoft, apple, facebook) en venture capital (opstarfinanciering) )

 

Bronnen van Rijkdom volgens Forbes

 

In de jaren 80 zaten de grote Amerikaanse fortuinen in de energie en vastgoed. Het was de tijd van de Rockefellers of van J.R. Ewing zo u wil. In 2011 haalden 20% van de top 400 hun rijkdom uit de financiële sector, een sterke stijging in vergelijking met de 5% in 1982. Hun aandeel is in de ranking van 2015 nog gestegen tot 26%. Dit is een opmerkelijke vaststelling gegeven de problemen van de financiële sector sinds de crisis van 2007. Deze grafiek is een treffende illustratie van de macht van Wall Street. Het toont de “financialisering” van de economie.
De technologische sector is een goede tweede met een aandeel van ongeveer 17% bij de top 400 tycoons. Hier zitten mensen als Bill Gates, Mark Zuckerberg, Larry Ellison van Oracle. Dit toont de macht van Silicon Valley. Het valt op dat de grote klim dateert van de jaren negentig.
Een economie gebaseerd op een sterke innovatieve technologie is een goede zaak. De VS zijn nog altijd het land van Microsoft, Apple, Facebook en Twitter. Men kan met grote ogen kijken naar de prijzen die betaald worden voor de overname van kleine opstartbedrijven in de app-business of in de sector van de sociale media, maar op de vrije markt is de waarde van een goed nu eenmaal wat een gek er wil voor betalen. De vraag is hoeveel gekken er actief zijn en of een volgende bubbel in de maak is. Het zou niet de eerste keer zijn.

 

De “financialisering” van de economie
Deze term beschrijft de toename in omvang en belang van de financiële sector relatief t.o.v. de rest van de economie en het feit dat zelfs niet-financiële bedrijven in toenemende mate geld verdienen met financiële activiteiten.
De financialisering van de economie is een gevolg van de machtsgreep van de aandeelhouders in de jaren 80, iets wat tot vandaag voortduurt.
In de jaren 60 werd in de VS 40% van winsten en kredieten aangewend voor investeringen. Vanaf de jaren 80 daalde dit tot ongeveer 10%, een niveau dat nooit meer gestegen is.
Sinds de jaren 80 zijn de payouts aan aandeelhouders (dividenduitkeringen en terugkoop van aandelen) bijna verdubbeld en bereikten in 2007 een bedrag hoger dan de globale bedrijfsinvesteringen. Bovendien blijkt er tegenwoordig een sterkere correlatie van bedrijfskredieten met payouts dan met investeringen. Leningen dienen m.a.w. meer om aandelen op te kopen dan om te investeren. Ook dit ondersteunt de koers zodat de aandeelhouders tevreden kunnen zijn.
De conclusie is dat een monetair beleid van goedkoop krediet niet noodzakelijk een grote stimulans voor de investeringen betekent.
Het bovenstaande is een sterke illustratie van het feit dat over de voorbije 3 decennia het belang van de aandeelhouder dat van de andere stakeholders, m.n. de werknemers heeft teruggedrongen. Wie de voorbije jaren de Amerikaanse beurs heeft gevolgd en zich afvroeg waarom de goede prestaties van het Amerikaanse bedrijfsleven niet naar beneden doorsijpelden vindt hier de verklaring

De aandeelhouders hebben in toenemende mate beslag gelegd op de geldstromen van de bedrijven. Zij eisen boter bij de vis, eerder dan herinvesteren in uitbreiding van productiecapaciteit, tewerkstelling en betere lonen voor de werknemers. Al die tijd kennen de lonen een zwakke ontwikkeling in vergelijking met de inkomsten uit vermogen.
Dit is de reden dat de middenklasse – die haar inkomen uit arbeid haalt -de rol heeft moeten lossen. De financialisering van de economie heeft de bedrijfswereld losgekoppeld van de belangen van de werknemers.
Men kan zeggen dat de technologische sector hierop een uitzondering vormt omdat de investeringen hierin toch enorm zijn. Dat is juist maar toch heeft zelfs een bedrijf als Apple in 2013 onder druk van de aandeelhouders 130 miljard $ uitgekeerd aan dividenduitbetalingen en aandeleninkoop.
De econoom J.W. Mason besluit: de gezondheid van het financieel systeem lijkt tegenwoordig minder belangrijk voor de reële economie dan ze ooit was. Het financiewezen lijkt niet langer een instrument om kapitaal naar productieve ondernemingen te leiden dan wel om er kapitaal uit weg te halen.

Denk hier eens aan als men je weer probeert wijs te maken dat het belangrijkste economische probleem de loonkost van de werknemers is. Misschien is het toch eerder de hebzucht van de happy few.


Commentaren (2) -

our source 2-5-2019 15:29:47

I'm extremely impressed with your writing skills as well as with the layout on your weblog. Is this a paid theme or did you customize it yourself? Anyway keep up the excellent quality writing, it’s rare to see a great blog like this one nowadays..

firstfly 23-7-2019 13:52:52

It's a nice Article, I liked more, Keep on sharing like this, Really I enjoyed lot.
https://firstflyaviation.com/

Voeg commentaar toe

biuquote
  • Commentaar
  • Live voorbeeld
Loading

Laatste reacties

Commentaar RSS